| تبليغات | X |
 |
 |
|
| به وبلاگ سرباز مشکی خوش آمدید. |
|
یکی از هزاران نامه ای که به گوش باد سپرده ام تا برایتان بیاورد. سلام مهربان... کلامم تازه به پایان رسیده اما به خدا این درد ها و حرف ها مگر پایان پذیر است. گفتید که تنهایت نمی گذارم تا هر کجایی که این فاصله طول بکشد. من هم گفتم اما از خودم خجالت می کشم. شرمنده ام از خودم و از مشکی که تمام زندگی من آرمان من و تمام دار و ندارم است . که هم او باعث بقایم شده. به خدا شرمنده ام در مقابل این همه خوبی های شما و مهربانی هایتان و سادگی که دارید و یک رنگی که رمز مشکی ست. شرمنده ام اگر لحظه ای به شما فکر نکنم و بر خودم نفرین می فرستم اگر حتی گوشه ای از این عمر را بی یادتان بگذرانم و نباشم روزی که به کسی یا چیزی غیر شما و بودنتان و دست در دست هم تا به خدا رفتن فکر کنم و چشمانم کور اگر بر چشم دیگری عشق را جاری کنم. به قول استاد مهندس: " تنها به باد حسادت کرده ام که همیشه در آغوش توست ... کوه مغرور!" می خواهم در این قحطی واژه ! قطعه ای از ایشان برایتان بنویسم: " مگر باید رابطه ای باشد میان پریشانی بید های کوچه های دیدن و دریغ ؟ مگر شما طرح لبخند همه رویاهای رنگین را ریخته اید ؟ مگر همه آرزو ها می باید به رقص کیف های فسفری خیابان طویل بی رسیدن برسد ؟ مگر باید فردای روشن ترانه و آه در همین اینک ها به انجام خلاصه شود ؟ مگر شما – نه – مگر چه کسی تا کنون شبیه باران بوده و بسترهای زمین نیاز را به جوابی مهربان مهتابی کرده ؟ مگر پروانه های رو به فراموشی می باید سبب سهلی داشته باشند ؟ نه ... نه ای عطر و خیالتان ... دریغ و آه را اسطوره!!! نه جانم ... نه ای همیشگی آوازم !! نه ای صبح ابتدای اینگونه گی نه ای لبخند نزدیک به نسیم نه ای باران در دریغ !"
فقط محبوب.... خیلی شانه هایتان را کم می آورم . خیلی...! یا علی...
|
|
+ نوشته شده در
پنجشنبه سی و یکم خرداد 1386ساعت 3:19 توسط سرباز مشکی |
|
|
وقتی که گریم میگیره. دلم میگه مبارکه / قدر اشکاتو بدون . هنوز چشات بی کلکه " قسمتی از ترانه سعید شهروز" سلام. از همه عزیزانی که همراهم بودند ممنون. و اینکه از این به بعد به مانند گذشته از عشق می نویسم اما فقط برای حضرت عشق. ... همین. قبل از مطلب می خوام این شعر سلطان رو که خیلی دوست دارم بنویسم برای محبوبی از جنس فرشته: تن و روح و دل و جونم / کلید قفل زندونم... دلت یه عمره که خسته ست / تو چشمات اینو می خونم مثل ابری مثل بارون / واسه کویر خشکیده م ... یه دنیا عشق یه دنیا نور / توی برق چشات دیدم....
چرا مشکی؟ در روزگاری ... که بچه ها رقص بادبادک ها را باور ندارند کوچه ها صدای پای عابران شبگرد را نمی پسندند درختان دست نوازش باد را به بازی می گیرند... در زمانی ...که فریاد ها تنها برای عربده -- دست ها فقط برای سکه مرغ عشق فقط برای غذا -- ماه برای دلخوشی دریا ... بیرون می آید. در دوره ای که... عشق لقوه ی دهان است و رقص قلم. مجنون عزلت نشین خانه است و داستانش کتاب پر بها... در سرزمینی که ... سیل ها از جوشش رودها و بی خیالی جنگل می شود نه از خروش سینه ها و غریو یاد ها باران دعای مردمان مزرعه است و عقده ی ابر نه نیاز عاشقان و عطش آنها... وقتی... دریا به موجش می بالد نه به مسافرش ستاره به نورش غرقه است نه به آسمانش شیرین مشتری تیشه ی فرهاد است نه عشق والایش...! در جهانی که... جمال را می فروشند و عشق می خرند. مردانگی را می دهند و ریا می گیرند... در سالی که... فرار به ایستادگی ---- دلخوشی به دلدادگی هوس به پاکی ---- زنده بودن به زندگی... ترجیح می گردد... لا اقل می توان پرچم صداقت و یکرنگی - مشکی – را به تن کرد... تا مردم بدانند تا عشق هست راستی زنده ست و تا راستی ... عشق! Hero ...یا علی |
|
+ نوشته شده در
دوشنبه چهاردهم خرداد 1386ساعت 2:22 توسط سرباز مشکی |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو وبلاگ عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
حاصل دور زندگی صحبت آشنا بود
تا تو ز من بریده ای من ز جهان بریده ام |
| نوشته های پیشین |
|
مهر 1387 شهریور 1387 آذر 1386 آبان 1386 شهریور 1386 تیر 1386 خرداد 1386 اردیبهشت 1386 اسفند 1385 بهمن 1385 دی 1385 آذر 1385 آبان 1385 |
|
RSS
|
