می خوام عاشق باشم.زمین میگه نه ,زمان میگه نه ,عشق میگه نه ,تو چرا میگی نه؟!ولی من می خوام باشم.راهم رو انتخاب کردم.عشق رو می خوام با تموم زجر و غمش.و زندگی رو با تموم آرزوهای مرگ .زمان زندگی ,عاشقی  و احساس امروزه. و زمان با تو بودن وحتی زمان مرگ هم امروزه.

کاش معشوق ز عاشق طلب جان می کرد

پیرمرد تنها, کنج یه خونه سالمندان,روی یه صندلی سفید ,کنار یه دسته گل ِ... مثل همیشه خلوت کرده بود.او عاشق تنهایی بود.عاشق سکوت بود. آره او عاشق بود. هنوز هم هر تپش قلبش یه اسم رو فریاد می زد. هر نفسش با یادی بالا می اومد و با امیدی پایین می رفت.هنوز هم چشماش به یه نقطه دور خیره بود. هنوز اون حرز مشکی روی سینش و اون عروسک کوچیک رو جا کلیدی جا داشت و حتی اون قاب عطر آلبالویی . آروم چشماش رو بست و دفتر شعرش رو باز کرد .زیر لب خوند:

ز بس چون غنچه از پاس حیا سر در گریبانم  /  نگاه من به چشم آن سهی بالا نمی افتد

           به پای گلبنی جان داده ام اما نمی دانم  /   که می افتد به خاکم سایه ی گل یا نمی افتد

دفتر شعر بسته شد و افتاد. پیرمرد دفتر نیم سوخته ای رو برداشت. هنوز هم عطر کاغذ های سوخته ش تازه بود.تنها عطر این سالها رو بوئید و بازش کرد.آخرین صفحه دفتر,صفحه ی 290 . همه چیز درست بود. گل تبسم میون دشت یخ زده صورتش جوونه زد.خودکار رو برداشت .هنوز هم با مشکی می نوشت. شروع کرد:

 " سلام عزیز ترینم ,این دیگه آخرین ... ".خودکار آروم آروم رو دفتر غلطید و ملتمسانه تو دامن پیرمرد افتاد.یه قطره اشک ,تو رد پای اشک های یه عمر,تو اون دشت یخی لغزید و چکید. ...

همهمه ی پرستاران سفید پوش ,سکوت پیرمرد مشکی پوش رو به هم می زد و اون دفتر نیم سوخته رو لگد.ولی دیگه مهم نبود .  تنها ترین مرد دنیا تو تنهاییش مرد ...نه یه عاشق ِ بی ساحل ,گرچه دیر, به آرزوش رسید.

اولین روز بارونی پاییز(سلطان فصل ها)

می تونید در مورد این جمله کمکم کنید: